ΑΡΙΣΤΕΡΙΞ

Η συνεδρίαση του Μικτού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ – που, επιτέλους, πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 10 Νοεμβρίου, έξη σχεδόν μήνες μετά τις εκλογές – ήταν αποκαλυπτική για τις προθέσεις και τις επιδιώξεις των παρατάξεων και των μελών του ΔΣ. Παζάρια κορυφής και παρασκηνίου, μακριά από τις αγωνίες και τα προβλήματα των εργαζομένων στα ΜΜΕ και με μοναδικό ζητούμενο την εκλογή προεδρείου – ωσάν αυτό να είναι το μαγικό ραβδί, που θα δώσει απαντήσεις και λύσεις σε όλα.

Ο Σόμπολος άνοιξε τα χαρτιά του και επέμεινε για την επιστροφή στο μικτό σύστημα εκλογών, όπου τα πέντε μέλη του προεδρείου εκλέγονται απευθείας, από ενιαία λίστα υποψηφίων. Προφανώς, ο ίδιος και όσοι τον στηρίζουν εκτιμούν – και έχουν δίκιο σε αυτό – ότι ο ρουσφετολογικός μηχανισμός που έχουν στήσει τόσα χρόνια, με τη βοήθεια κυβερνήσεων και εργοδοτών, μπορεί να τους χαρίζει άνετα τον έλεγχο της Ένωσης, χωρίς να μπλέκουν σε περιπέτειες και να υπάρχουν κάποιοι περίεργοι που θα τους ζητούν εξηγήσεις για τις θέσεις και τα πεπραγμένα τους.

Συνέχεια...

Θα έχω αύριο δουλειά; Θα είμαι, άραγε, στο μισθολόγιο και πόσα λεφτά θα παίρνω; Με την ασφάλιση τι γίνεται – θα υπάρχει και για πόσο ΕΔΟΕΑΠ ή θα μπούμε όλοι στο ΙΚΑ; Τις εισφορές θα τις πληρώνει ο εργοδότης μου ή εγώ; Θα τηρείται στοιχειωδώς κάποιο ωράριο ή θα δουλεύω σαν σκλάβος όλη τη μέρα; Σύνταξη θα πάρω ποτέ; Μέχρι τότε, πόσες φορές θα μου έχουν αλλάξει τα κείμενα και τα ρεπορτάζ, επειδή δεν θα βολεύουν το αφεντικό και τους πολιτικούς και επιχειρηματίες φίλους του; Το σωματείο μου, πού είναι το σωματείο μου; Και ποιο σωματείο μου, αλήθεια;

Συνέχεια...